تقديم به رفيقم


در لبخندهای تو و خنده های من
آسمان گاهی می نشيند

و بزرگ می شود
حتی وقتی که از فرط غصه می خنديم
او آبی تر
پر از پرنده
آواز می خواند .
همين گونه بزرگ می شويم ...


   + لیلا خجسته راد ; ٩:۱٤ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱ مهر ۱۳۸۱
comment نظرات ()